Co dzieje się ze składką na Fundusz Pracy, gdy część pieniężna wynagrodzenia jest niska?
Materiał publiczny — bez danych klientów.
Odpowiedź w skrócie: składkę na Fundusz Pracy pracodawca opłaca tylko wtedy, gdy podstawa wymiaru składek emerytalno-rentowych danej osoby w przeliczeniu na miesiąc osiąga co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę (w 2026 r. — 4 806,00 zł brutto). W modelu SoCap składki ZUS liczy się wyłącznie od części pieniężnej wynagrodzenia — pozostały przychód jest z podstawy wymiaru wyłączony na mocy § 2 ust. 1 pkt 26. Jeśli sama część pieniężna nie osiąga progu minimalnego wynagrodzenia, składka na Fundusz Pracy się nie należy — sprawdza się to indywidualnie, dla każdej osoby osobno.
To nie jest efekt modelu — to ogólna zasada Funduszu Pracy
Próg zwolnienia z FP dotyczy każdego pracodawcy w Polsce, niezależnie od tego, czy stosuje model SoCap, czy nie. Dotyczy on w praktyce m.in. osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy albo na niskich stawkach, których miesięczna podstawa wymiaru składek emerytalno-rentowych nie sięga kwoty minimalnego wynagrodzenia.
Model SoCap niczego w tej zasadzie nie zmienia. Zmienia się wyłącznie to, co wchodzi do podstawy, od której liczy się próg — a skoro pozostały przychód jest z tej podstawy wyłączony na mocy § 2 ust. 1 pkt 26, to podstawą pozostaje wyłącznie część pieniężna. Jeżeli ta część, sama w sobie, jest niższa niż minimalne wynagrodzenie, próg FP nie zostaje osiągnięty — dokładnie tak samo, jakby chodziło o zwykłego pracownika niepełnoetatowego bez żadnego elementu modelu.
Dlaczego trzeba sprawdzać per osoba, a nie zakładać z góry
Sytuacja różni się osoba od osoby, dlatego nie da się przyjąć jednej reguły dla całej firmy:
- wysokość części pieniężnej może różnić się między pracownikami,
- osoba może mieć więcej niż jeden tytuł ubezpieczenia (np. kilka umów u różnych płatników),
co wpływa na sumowanie podstawy dla celów progu FP,
- zmiana wymiaru czasu pracy albo stawki w trakcie miesiąca zmienia wynik za dany okres.
Każdy miesiąc i każda osoba wymaga osobnego sprawdzenia, czy próg minimalnego wynagrodzenia został w danym miesiącu osiągnięty przez samą część pieniężną.
Co to oznacza dla kosztu pracodawcy
Składka na Fundusz Pracy wynosi 2,45% i jest w całości po stronie pracodawcy. Gdy się nie należy, standardowy koszt składkowy pracodawcy (20,48% od podstawy) spada do 18,03% — różnica dokładnie o stawkę FP. To jest jedyna składka objęta tym progiem; pozostałe składki pracodawcy (emerytalna, rentowa, wypadkowa) nalicza się niezależnie od tego progu, o ile w ogóle istnieje obowiązek ubezpieczenia.
Czego ta odpowiedź nie obejmuje
- Podstawa: art. 259 ust. 1 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. 2025 poz. 620): składki na Fundusz Pracy opłaca się od podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych, która w przeliczeniu na okres miesiąca wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.
- Nie podaje wysokości części pieniężnej w konkretnym wdrożeniu — to element kalkulacji
danego klienta, a nie treść przepisu.
- Nie obejmuje przypadków zbiegu tytułów ubezpieczenia (kilka umów u różnych płatników
w tym samym miesiącu) — to wymaga odrębnej, indywidualnej analizy kadrowej.
- Nie jest interpretacją ZUS ani opinią dla konkretnej firmy.
Masz pytanie, na które nie ma tu odpowiedzi? [email protected] Wydawca: SoCap Polska sp. z o.o., NIP 8982325132 · Stan prawny: 5 września 2026 r.
Podstawy prawne i orzecznictwo
- art. 259 ust. 1 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. 2025 poz. 620) (składka na Fundusz Pracy)
- § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia MPiPS z 18.12.1998
- rozporządzenie Rady Ministrów z 11.09.2025 w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2026 r. (Dz.U. 2025 poz. 1242)
Powiązane pytania